การเดินทางของหัวใจ

หัวใจ ที่ ให้เธอไป เหมือนเติมน้ำลงไปในทราย 

ที่ให้ไปเท่าไหร่ ก็ไม่เคยเต็ม

เหมือนเราจะรู้สึกไปเองฝ่ายเดียว 

คิดเอง เออเอง 

เมื่อไหร่ จะรักตัวเองเป็นซะที

เช้าวันเสาร์ เหงาๆ

ห้ากันยายนสองห้า

9.52 นาฬิกา